Μία από τις πιο τραυματικές εμπειρίες στη ζωή μίας γυναίκας είναι το να
χάσει το μαστό της εξαιτίας κάποιας κακοήθους, αλλά μερικές φορές και καλοήθους πάθησης.

Ο μαστός ανέκαθεν αποτελούσε σύμβολο θηλυκότητας και η απώλειά του
έχει αρνητική επίδραση στον ψυχισμό της γυναίκας γιατί την κάνει να αισθάνεται "λιγότερο γυναίκα".

Ο ακρωτηριασθής μαστός μπορεί να αποκατασταθεί με πολλούς τρόπους.
Δεν μπορεί βέβαια κανένας από αυτούς τους τρόπους να δώσει ένα λειτουργικό μαστό, δηλαδή ένα μαστό που μπορεί να θηλάσει, μπορεί όμως
να προσφερθεί στη γυναίκα αυτή η ψυχική ανάταση που της είναι απαραίτητη όταν θα κοιτάζεται στον καθρέφτη ή στην επαφή της με τα άτομα του περιβάλλοντός της.

Οι κύριοι τρόποι αποκατάστασης μαστού χωρίζονται σε δύο μεγάλες
κατηγορίες:

• Με τη χρήση ενθεμάτων (σιλικόνης ως επί το πλείστον).

• Με τη χρήση αυτόλογων ιστών.

Με τη χρήση ενθεμάτων (σιλικόνης ως επί το πλείστον).

Συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις αρχικά χρησιμοποιείται ένας διατατήρας δέρματος (γνωστό ως μπαλονάκι) ο οποίος μετά από περίπου τρεις μήνες
μας έχει δώσει την περίσσια δέρματος που απαιτείται. Με μία δεύτερη επέ-μβαση λοιπόν, τοποθετούμε το τελικό ένθεμα σιλικόνης. Ακολουθεί η δημιουργία θηλής, εφόσον αυτή έχει χαθεί.

Τις περισσότερες φορές είναι απαραίτητη και η ανόρθωση του άλλου μαστού εφόσον αυτός είναι πτωτικός, προκειμένου να υπάρξει συμμετρία. Σε αυτόν
το βασικό τρόπο αποκατάστασης του μαστού, υπάρχουν και παραλλαγές οι
οποίες εξαρτώνται από την επιθυμία του κάθε ατόμου.
Για παράδειγμα, η χρήση ενθεμάτων Becker, μπορεί να βοηθήσει ώστε αντί
για δύο επεμβάσεις να αρκέσει μόνο η μία. Τα ενθέματα αυτά είναι
συγχρόνως εκτός από ενθέματα και διατατήρες δέρματος.


Επόμενο