Η ρινοπλαστική είναι μία από τις πιο γνωστές επεμβάσεις Πλαστικής Χειρουρ-γικής. Ταυτόχρονα είναι μία εκλεπτυσμένη επέμβαση, πολύ σημαντική για
την αισθητική όλου του προσώπου. Η μύτη αποτελεί κεντρικό σημείο στο πρό-
σωπο και ως εκ τούτου η διόρθωση της δίνει μία σημαντική αισθητική βελτίω-
ση σε αυτό. Η επέμβαση αποσκοπεί στη διαμόρφωση του σκελετού της μύτης
, σε ένα επιθυμητό αρμονικό αποτέλεσμα. Ο σκελετός της μύτης, που αποτε-
λείται από οστά και χόνδρους, είναι αυτός που δίνει το τελικό σχήμα. Η όλη
επέμβαση γίνεται μέσα στα ρουθούνια κι επομένως χωρίς ορατά σημάδια.

Μέχρι σχετικά πρόσφατα, οι περισσότερες ρινοπλαστικές ήταν αφαιρετικές, δηλαδή αποσκοπούσαν στο να αφαιρέσουν τμήματα οστού ή χόνδρου, ώστε
η μύτη αφενός να μικρύνει, αφετέρου να αποκτήσει ένα ωραίο σχήμα, δηλα-
δή μείωναν τον όγκο της μύτης. Αν παρατηρήσουμε καλά όμως, θα δούμε ότι
μία δύσμορφη μύτη, που συχνά είναι μία γαμψή μύτη, δεν σημαίνει απαραιτή-
τως ότι είναι και μεγάλη. Υπάρχουν δύσμορφες μύτες οι οποίες έχουν μικρό
όγκο, σε σχέση με το υπόλοιπο πρόσωπο.

Η τάση, μέχρι πρόσφατα, ήταν να αφαιρείται το δύσμορφο μέρος της μύτης.
Αυτό όμως, έστω και αν έδινε ένα ωραίο σχήμα στη μύτη, σήμαινε μία περε-
ταίρω μείωση του όγκου της, πράγμα το οποίο δεν είναι πάντα επιθυμητό. Για
τον λόγο αυτό τα τελευταία χρόνια αναπτύχθηκε η αυξητική ρινοπλαστική.
Για παράδειγμα μία γαμψή μύτη μπορεί να αποκτήσει ένα καλό σχήμα, όχι
αφαιρώντας τα δύσμορφα σημεία της, αλλά προσθέτοντας έτσι ώστε να γίνει
πιο ευθεία.

Το είδος αυτό επέμβασης είναι πολύ πιο δύσκολο από την μειωτική ρινοπλα-
στική και προϋποθέτει καλή γνώση του αντικειμένου από τον Πλαστικό Χει-ρουργό. Η αύξηση γίνεται με χρήση χόνδρων ή ακόμα και συνθετικών υλικών.
Βέβαια τα συνθετικά υλικά είναι η τελευταία λύση, διότι έχουν αυξημένες πιθανότητες επιπλοκών. Ο χόνδρος αντίθετα του ιδίου του ατόμου είναι ένα υλικό εύπλαστο, χωρίς τάσεις απόρριψης. Το χόνδρο αυτόν μπορεί να τον
πάρει κανείς ή από το διάφραγμα του ιδίου του ατόμου (που είναι και το προ-
τιμότερο), ή από το αυτί, ή ακόμα και από το στέρνο. Η χρήση οστών έχει
εγκαταλειφθεί λόγω του ότι αυτά μετά από κάποιο χρονικό διάστημα συνή-
θως απορροφόνται από τον οργανισμό και χαλάει το αποτέλεσμα. Οι χόνδροι,
αφού παρθούν, διαμορφώνονται ανάλογα με τις ανάγκες και τοποθετούνται
με τρόπο ώστε να σχηματίζουν τον καινούριο σκελετό της μύτης.



Επόμενο